Υπέροχο ποίημα του Δημήτρη Φύσσα, σε πείσμα εκείνων που πάνω στον πανικό τους στο πλαίσιο της α-πολιτικοποιημένης κοινωνίας του μαζικού θεάματος των τελευταίων δεκαετιών, που βλέποντας τις προσδοκίες που τους καλλιέργησαν οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του κυρίαρχου συστήματος παραγωγής-κατανάλωσης να ματαιώνονται, πιάνονται απ' τη μισαλλοδοξία και τα μαχαίρια συμμοριών που γέννησε το αστικό καθεστώς.
