Κανείς δε μπορεί να θέσει όριο στην ελευθερία της έκφρασης. Το επιχείρημα περί προσβολής πεποιθήσεων, ιερών συμβόλων ή αισθητικής δεν μπορεί να σταθεί, καθώς αυτό θα οδηγούσε θεωρητικά σε ένα όλο και μειούμενο όριο, σε μια όλο και αυξανόμενη χαοτική υποκειμενική απαγόρευση (εμένα ας πούμε μου προσβάλει το αίσθημα περί ανδρισμού όποιος φοράει κάθε είδους χρυσαφικό όπως ένα χρυσό σταυρό, όποιος γράφει επιμελώς ανορθόγραφα, όποιος σκοτώνει τη γλώσσα όταν μιλάει κι όποιος βρίζει τις μελιτζάνες).
