Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012

ΠΕΡΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ



    Κανείς δε μπορεί να θέσει όριο στην ελευθερία της έκφρασης. Το επιχείρημα περί προσβολής πεποιθήσεων, ιερών συμβόλων ή αισθητικής δεν μπορεί να σταθεί, καθώς αυτό θα οδηγούσε θεωρητικά σε ένα όλο και μειούμενο όριο, σε μια όλο και αυξανόμενη χαοτική υποκειμενική απαγόρευση (εμένα ας πούμε μου προσβάλει το αίσθημα περί ανδρισμού όποιος φοράει κάθε είδους χρυσαφικό όπως ένα χρυσό σταυρό, όποιος γράφει επιμελώς ανορθόγραφα, όποιος σκοτώνει τη γλώσσα όταν μιλάει κι όποιος βρίζει τις μελιτζάνες).

Τετάρτη 6 Ιουνίου 2012

ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑ Α’ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ




Υπέροχο ποίημα του Δημήτρη Φύσσα, σε πείσμα εκείνων που πάνω στον πανικό τους στο πλαίσιο της α-πολιτικοποιημένης κοινωνίας του μαζικού θεάματος των τελευταίων δεκαετιών, που βλέποντας τις προσδοκίες που τους καλλιέργησαν οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του κυρίαρχου συστήματος παραγωγής-κατανάλωσης να ματαιώνονται, πιάνονται απ' τη μισαλλοδοξία και τα μαχαίρια συμμοριών που γέννησε το αστικό καθεστώς.

Παρασκευή 4 Μαΐου 2012

Α) Το Εθνικό Μέτωπο της Ελλάδας

Χρησιμοποιώ ελληνιστί την ονομασία του γαλλικού ακροδεξιού κόμματος της Μαρίν Λε Πεν εσκεμμένα και δύο λόγους: πρώτον, το αποτέλεσμα που έλαβε στον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών (17,9% = 6,4 εκατομμύρια ψήφους δηλαδή) προκάλεσε αίσθηση σε όλη την Ευρώπη. Δεύτερον και κυριότερον, στα ελληνικά ΜΜΕ το ακροδεξιό κόμμα της Λε Πεν ταυτίζεται με την Χρυσή Αυγή και με βάση αυτή την αντιστοίχηση εξάγονται πολιτικά συμπεράσματα και γίνονται αναλύσεις για τις δικές μας εκλογές στις 6 του Μάη.

Β) Εκλογές 6/5/2012

Γ) Sylvain Timsit: Δέκα τεχνικές για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης


Θεωρώ ότι το πρώτο πράγμα που οφείλουμε να κάνουμε όταν αναπαράγουμε κείμενο από το διαδύκτιο είναι να τσεκάρουμε τη πηγή (πρωτότυπο), όπως στο πανεπιστήμιο με τις εργασίες μας. Είναι γνώση που την έχουμε κατακτήσει και είναι κρίμα να πηγαίνει χαμένη.

Δ) Ασφάλεια, Μετανάστευση και εθνικές προκαταλήψεις


Από τις προηγούμενες αναρτήσεις γίνεται φανερό ότι στις εκλογές της 6ης του Μάη το ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί από τα θέματα που συνεπάγεται η πολιτική των μνημονίων και της σκληρής λιτότητας (περιστολή κοινωνικού κράτους, εργατικών δικαιωμάτων και αποδοχών, ανεργία, φτώχεια και άλλα πολλά) στην επίλυση του μεταναστευτικού ζητήματος. Οι όροι με τους οποίους διεξάγεται αυτή η συζήτηση είναι λίγο πολύ αποπροσανατολιστικοί, μη επιστημονικοί και ακραίοι.

Τετάρτη 25 Απριλίου 2012

Ο ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ EMILE D. DURKHEIM ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΙΣΤΟΥΛΑ. (Του Πάρη Κρυωνά)




Με αφορμή το άρθρο «Μια ελληνική Αντιμνημονιακή Αυτοκτονία» στις 5/4/2012  (http://pyrgos-news.blogspot.com/2012/04/blog-post_05.html δεν αναφέρεται ο συντάκτης) θα ήθελα ως κοινωνιολόγος να αποτυπώσω λίγες σκέψεις για το μεγάλο γεγονός των ημερών που δεν έχει αφήσει κανέναν ανεπηρέαστο.  

Η αυτοκτονία του Δημήτρη Χριστούλα είναι πράγματι μια Ελληνική Αντιμνημονιακή Αυτοκτονία. Όμως δεν ανήκει στη κατηγορία της φαταλιστικής αυτοκτονίας (δηλαδή μοιρολατρικής). Είναι πιστεύω χαρακτηριστικό παράδειγμα αλτρουιστικής αυτοκτονίας (σαν τους Ιάπωνες καμικάζι) αν δεχτούμε ότι το κίνητρο είναι η θυσία (ηρωικό στοιχείο).

Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011

To Deal or not to Deal?



Ο άνθρωπος του Υπογείου έκλεισε την τηλεόραση. Ένας κόσμος είχε καταρρεύσει τελευταία μέσα του. Δεν ήξερε αν η πραγματικότητα ήταν το ανιαρό περιβάλλον γύρω του ή αν μόλις είχε κλείσει το «παράθυρό» του σε αυτή. Δεν είχε καταφέρει ποτέ κάτι αξιοζήλευτο στη ζωή του και ούτε καν είχε τολμήσει κάτι  τέτοιο. Είχε καταντήσει ψυχικά ράκος και μόνος, μακριά από τη γιορτή της ‘ζωής’ που παρακολουθούσε live αλλά δε μπόρεσε ποτέ να συμμετέχει. Ένιωθε άτυχος, αδικημένος.

Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011

Το φάντασμα του Δεκέμβρη


«Η βία, η δημιουργία που χυμάει προς το ανείπωτο, που εισβάλλει στο ασύλληπτο, που επιβάλλει εκείνο που δεν έχει ποτέ συμβεί και φέρνει στην επιφάνεια το αόρατο – αυτή η βία στέκεται πάντα μέσα στην αποκοτιά… Η ουσιώδης απόφαση, όταν υλοποιείται και όταν αντιστέκεται στον διαρκή εναγκαλισμό του καθημερινού και του συνηθισμένου, υποχρεώνεται να χρησιμοποιήσει βία».

Μάρτιν Χάιντεγκερ


Ο Δεκέμβρης ήταν η πρώτη φορά που πολλοί περάσαμε από την καταγγελία στη δράση, από τα συνθήματα στις πέτρες. Μια δολοφονία στάθηκε η αφορμή και όχι η αιτία, για να αντιδράσουμε βιαίως απέναντι σε πολλά, αλλά όχι σε όλα όπως υποστήριζαν και υποστηρίζουν διάφοροι οπαδοί του «ορθού λόγου» κάνοντας λόγο για τυφλή βία.

Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2011

Επιστολή προς την κ. Μέρκελ




Η Καγκελάριος της Γερμανίας ένιωσε την ανάγκη να προβεί σε μια απολογητική δήλωση όσων αφορά τις δολοφονίες εννέα μη-Γερμανών και μίας αστυνομικού που διεπράχθησαν στη χώρα της, από Νεοναζιστική οργανωση (για τους «δύσπιστους» αυτό δείχνουν πολύ ισχυρά στοιχεία της αστυνομικής έρευνας). Παίρνω λοιπόν το θάρρος να σχολιάσω ορισμένα σημεία του διαδικτυακού μηνύματός της εν είδει επιστολής.