Παρασκευή 4 Μαΐου 2012

Α) Το Εθνικό Μέτωπο της Ελλάδας

Χρησιμοποιώ ελληνιστί την ονομασία του γαλλικού ακροδεξιού κόμματος της Μαρίν Λε Πεν εσκεμμένα και δύο λόγους: πρώτον, το αποτέλεσμα που έλαβε στον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών (17,9% = 6,4 εκατομμύρια ψήφους δηλαδή) προκάλεσε αίσθηση σε όλη την Ευρώπη. Δεύτερον και κυριότερον, στα ελληνικά ΜΜΕ το ακροδεξιό κόμμα της Λε Πεν ταυτίζεται με την Χρυσή Αυγή και με βάση αυτή την αντιστοίχηση εξάγονται πολιτικά συμπεράσματα και γίνονται αναλύσεις για τις δικές μας εκλογές στις 6 του Μάη.
Η πρώτη διαπίστωση είναι βεβαίως αληθής αλλά δεν πρέπει να μας προκαλεί εντύπωση παρά μόνο ανησυχία. Και δεν πρέπει να μας προκαλεί εντύπωση διότι είναι αποτέλεσμα της σκληρής οικονομικής πολιτικής της Ε.Ε. σε συνδυασμό με την ακροδεξιά παράδοση που κατάφερε να δημιουργήσει ο πατέρας της στην γαλλική κοινωνία τα τελευταία 15 χρόνια. Απλώς η Μαρίν Λε Πεν μέσα στην συγκεκριμένη ευνοϊκή πολιτική συγκυρία πέτυχε να δώσει ένα μοντέρνο προφίλ σε μια παλιά ιδεολογία http://www.dw.de/dw/article/0,,15890939,00.html .  Η δεύτερη διαπίστωση μας ενδιαφέρει περισσότερο διότι είναι ψευδής, διότι το κόμμα της Λε Πεν είναι πολύ ευρύτερο της δικής μας Χρυσής Αυγής η οποία μόλις βγήκε από το περιθώριο. Τα εθνικά ζητήματα, ο περιορισμός εισόδου μεταναστών (φύλαξη συνόρων), μαζί με το σταθερό πρόταγμα η Γαλλία στους Γάλλους ως πολίτες 1ης κατηγορίας σε σχέση με τους υπόλοιπους, διεύρυνε τα συντηρητικά αντανακλαστικά της ξενοφοβίας και της ανασφάλειας σε μεγαλύτερα τμήματα του γαλλικού ακροατηρίου, σταθεροποιώντας το Εθνικό Μέτωπο ως «απενοχοποιημένη» ακροδεξιά ομπρέλα. Υπό προϋποθέσεις το δικό μας αντίστοιχο θα μπορούσε να ήταν το ΛάΟΣ, αν το αρχικό όραμα του ιδρυτή του είχε μια στοιχειώδης πολιτική συνέπεια και δεν λειτουργούσε ο ίδιος ως «λαγός» του πολιτικού συστήματος για τη «σωτηρία» του έθνους από την καταστροφή (μνημόνιο με την τρόικα, έλευση Παπαδήμου) 
Θα πρέπει να αισθανόμαστε τυχεροί που ο Καρατζαφερικός θίασος με τους 2 (πρώην) αστέρες του δεν κατόρθωσε να συνενώσει σε ενιαίο μέτωπο το ΛάΟΣ, τη Χρυσή Αυγή, τους Ανεξάρτητους Έλληνες, το Εθνικό Μέτωπο Ελλάδας, τον Σύνδεσμο Εθνικής Ενότητας κ.α. και σε συνδυασμό με τις αξιοσημείωτες αποχωρήσεις από την κυρίαρχη δεξιά λόγω της μη υπερψήφισης του μνημονίου νο. 2 να ζήσουμε ένα πραγματικό εφιάλτη πριν τις πιο κρίσιμες εκλογές της δημοκρατίας μας. Ωστόσο ο κίνδυνος δεν θα πρέπει να θεωρηθεί πεπερασμένος. 
1) http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=684604

Το φαινόμενο Χρυσή Αυγή είναι επίκαιρο όσο ποτέ και διχαστικό όσον αφορά τα όρια μιας δημοκρατίας. Θα επιχειρήσω μια προσέγγιση του θέματος με παραπομπές σε κείμενα και βίντεο χωρίς να κρύψω την δική μου πολιτική τοποθέτηση και όπου μπορώ με τη βοήθεια της επιστήμης μου (σε 4 αναρτήσεις).
 
Αυτό εδώ http://www.youtube.com/watch?v=ixvLx_sTrt8 εμπίπτει στην ελευθέρια του λόγου;
Τότε γιατί όχι και στη Βουλή των Ελλήνων; Να μας αντιπροσωπεύσουνε ως γνήσιοι Έλληνες (καθαροί). Άλλωστε δημοκρατία δεν έχουμε;

Δηλαδή να μας αντιπροσωπεύσουνε αυτοί:
(Πυρήνας Καλύβες Χανίων):

Αν όμως θεωρήσουμε ότι πρόκειται για ιδιωτικό βίντεο υπάρχει και η επίσημη ιστοσελίδα της περιφερειακής διοίκησης της πόλης των Χανίων. Διαμαρτύρεται για την τουριστική πολιτική του δήμου Χανίων με σοβαρά επιχειρήματα και ντοκουμέντα: http://xa-kriti.blogspot.com/2011/06/blog-post_22.html

Ας μην εστιάσουμε όμως σε μια συγκεκριμένη περιοχή. Είναι περιορισμένο θέμα; Ας δούμε την πολιτική δράση της οργάνωσης στην Τρίπολη και Θεσσαλονίκη: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=u2UOt8qaVgQ#!

Το ζήτημα είναι πιο σοβαρό από την «καθωσπρέπει» και «political  correct» δημοσιογραφική ενημέρωση. Το ζήτημα αυτό καθαυτό αποτελεί το μεγαλύτερο πολιτικό δίλημμα της ελληνικής κοινωνίας σήμερα (πολύ πιο σημαντικό από τα ψευδοδιλήμματα τύπου μνημόνιο ή χάος).  Είναι σύνθετο κοινωνικό-πολιτικό-οικονομικό φαινόμενο που δεν μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να αφήνει αδιάφορο έναν κοινωνιολόγο (και βέβαια όλους τους κοινωνικούς επιστήμονες). Αλλά ας επιμείνουμε στον τρόπο παρουσίασης της οργάνωσης:

Είναι θέμα πολιτικού διαλόγου και ιδεολογικής αντιπαράθεσης μεταξύ κομμάτων;
1)http://www.aksioprepeiakantoxh.com/eidiseis/ellada/591-xa-ekpa.html (ενδιαφέρον το σχόλιο στο τέλος του κειμένου).

Το θέμα δεν είναι πρόσκαιρο και δεν προέκυψε ξαφνικά: http://www.iospress.gr/ios2006/ios20060226.htm (συγκοινωνούντα δοχεία).  
Η τοποθέτηση ενός από τους «Ιούς» βάζει το ζήτημα της ενημέρωσης στις σωστές του βάσεις:

Τελικά η κήρυξη μιας εγκληματικής οργάνωσης ως παράνομης αποτελεί μία «έκπτωση» της δημοκρατίας και περιορισμός της ελευθερίας του λόγου; Είναι επικίνδυνη και λαϊκισμός; Συνεπάγεται την κήρυξη και άλλων οργανώσεων «εκτός νόμου»;

Η απάντηση είναι εύκολη; Να το κάνω πιο δύσκολο. Στο παρελθόν με βάση τους νόμους η τρομοκρατική-εγκληματική-παράνομη οργάνωση «17 Νοέμβρη» κρίθηκε ως τέτοια από την αρχή ως το τέλος της δράσης της. Το ίδιο και η «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». Δικαιολογημένα; Η Χρυσή Αυγή; Η δημοκρατία έχει διαφορετικά κριτήρια ανοχής της αντι-συστημικής (πολιτικής) δράσης; Δικαιολογημένα και για ποιους; Η εξωκοινοβουλευτική αριστερά μπαίνει στο ίδιο τσουβάλι; Και κάτι ακόμα: γιατί η αντι-συστημική δράση κερδίζει όλο και μεγαλύτερο ακροατήριο στην ελληνική κοινωνία; Έχουν ευθύνη γι’ αυτό τα πολιτικά κόμματα;
Εμένα πάντως αυτός ο λόγος με εκφράζει: (για τη μετανάστευση βλέπε επόμενη ανάρτηση)

Αυτή η παρουσίαση αποτελεί έγκυρη ενημέρωση. Μάλιστα περιλαμβάνει δηλώσεις του σημερινού υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ. (τι ειρωνεία) και μια σειρά από σχετικά γεγονότα και μαρτυρίες. Μόνο 4 χρόνια μετά το φαινόμενο παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις:
Αναρωτιέμαι τι μπορεί να αισθάνεται κανείς (εγώ) ζώντας στη νύφη του βορρά; Τι μπορεί να αισθάνεται κανείς (εγώ) περνώντας μπροστά από το Ζ (δολοφονία Λαμπράκη); Το παρακράτος ζει;

Και αν πάμε λίγο πιο πίσω στην ιστορία φθάνουμε στην Πηγάδα (του Μελιγαλά). 

Επομένως:
Το πολιτικό σύστημα σε αποσύνθεση. Ο ναζισμός στη Βουλή;
Πού βρίσκονται τα άκρα και ποιον απειλούν;
Δύο που ήταν χωροφύλακες βαρούσαν έναν που δεν ήταν χωροφύλακας
Αίμα χωρίς τιμή: Χρυσή Αυγή

Για μια ολοκληρωμένη ανάλυση επί των θεμάτων που ανακύπτουν βλέπε:
Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς «Φάκελος Ακροδεξιά» 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου